Ana içeriğe atla

Osmanlı Padişahları Tuğraları


Tuğralar ile ilgili kısa bir açıklama:
Tuğra, an’aneye göre Oğuz Hanın tahrirî alâmeti imiş; bazı Türk âlimleri bu tabirin, efsanevi bir kuş olan (Tuğrı) dan geldiğini ve bu kuşun Oğuzların büyük Hâkanının arması olduğunu kabul ediyorlarsa da mehaz göstermiyorlar. Tuğrayı büyük Selçukilerde, Anadolu Selçukilerinde, Anadolu Beyliklerinde, Memlûklerle Osmanlılarda da görmekteyiz. Osmanlı Tuğraları sonradan arma şeklini alarak paralarda, resmî binalarla resmi kağıtların üzerinde ve hüviyet varakalarında da kullanılmak suretiyle taammüm etmiştir.
Tuğra’nın Farsçası (Nişan) ve Arapçası (Tevkî) dir. Osmanlılarda Tuğra, hükümdarın ismini havi alâmeti demektir.
İlk Tuğrayı Osmanlı Hükümdarı Orhan Bey’de görüyoruz. Yukarıdan beri verilen izahat tuğranın büyük Selçukilerden itibaren ne suretle yayıldığını göstermiş olduğundan bunun Osmanlılara Anadolu Selçukileri veya hemhudut olan Anadolu Beylikleri vasıtasiyle geçtiğine şüphe yoktur. O halde Tuğra’nın, Birinci Murad Beğin pençe ve parmaklarının resmi olduğu hakkındaki efsanenin bir kıymeti kalmamıştır. Daha sonra birinci Murad Beğden itibaren Hükümdarın kendi adı ile babasının adından terekküp eden tuğralı imzaları görülmektedir.
Tuğralarda hükümdarların isimleriyle babalarının adları vardır; bundan başka on sekizinci asır ortalarına kadar Padişahın babasının adının sonuna (Hân) sıfatı ilâve edilmektedir. Hükümdarın ismi tuğranın en altına yazılır. Bu ismin son harfinin az yukarısından başlıyarak sola doğru gidip bir kavis teşkil eden () kelimesi ve hükümdar isminin üzerine de babasının adı konur ve Hân kelimesinin () nunu da ikinci bir kavis teşkil ederdi en üstten geln (muzaffer) in (   R) harfi sağdan sola ve kavsin ortasına doğru bir kol teşkil ederek uzanır ve bunun üzerine de (   daima) ibaresi konurdu. Alttaki birinci kavsin genişliği daha büyük olup ikinci kavis anın içerisinden dönmektedir; her iki kavsin uçları tuğranın flama veya koliarının içerisinden geçerek sağda ve en sonda darala darala nihayet birbirlerine bitişirlerdi.
Evvela Berat, Menşur ve Fermanların üzerlerine çekilen tuğra daha sonra paralarda ve yine bu ilk devrelerde (on beşinci asır) defterhane defter ve kayıtları başında ve daha sonra ise bir arma olarak senetlerle pullar ve Bayrak, Nüfus tezkeresi, damga resmi kağıdı üzerinde ve bainalarda görülmek suretiyle umumileşmiştir.
Osmanlılarda tuğranın ilk şekline dair bu izahatı verdikten sonra tuğra çekmek selahiyeti hakkında kısaca malumat verelim. Osmanlılarda tuğrayı Nişancı veya Tevkiî denilen ve ilk devirlerde Divânı Hümâyun Dairesinin şefi olan Tuğraî çekerdi. Bunun memuriyeti hakkında Osmanlı vesikalarında Tuğraî, Tevkiî ve Nişancı tabirlerinin her üçü de kullanılmıştır; bu hususta bir kaide yoktur. On altıncı asrın ilk yarısından sonra Tuğraî tabiri kullanılmamış ve on sekizinci asırdan itibaren ise (Tevkiî) ıstılahı teammüm etmiştir.

 
 
ORHAN GAZİ'nin Tuğrası
SULTAN MURAD HÜDAVENDİGAR'ın Tuğrası
 
SULTAN YILDIRIM BAYEZİD'in Tuğrası
SULTAN ÇELEBİ MEHMED'in Tuğrası
 
SULTAN İKİNCİ MURAD'ın Tuğrası
FATİH SULTAN MEHMED'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN İKİNCİ BAYEZİD'in Tuğrası
YAVUZ SULTAN SELİM'in Tuğrası 
 
 
 KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN'ın Tuğrası
SULTAN İKİNCİ SELİM'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN ÜÇÜNCÜ MURAD'ın Tuğrası
SULTAN ÜÇÜNCÜ MEHMED'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN BİRİNCİ AHMED'in Tuğrası
SULTAN BİRİNCİ MUSTAFA'nın Tuğrası 
 
 
 SULTAN GENÇ OSMAN'ın Tuğrası
SULTAN DÖRDÜNCÜ MURAD'ın Tuğrası 
 
 
 SULTAN BİRİNCİ İBRAHİM'in Tuğrası
SULTAN DÖDÜNCÜ MEHMED'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN İKİNCİ SÜLEYMAN'ın Tuğrası
SULTAN İKİNCİ AHMED'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN İKİNCİ MUSTAFA'nın Tuğrası
SULTAN ÜÇÜNCÜ AHMED'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN BİRİNCİ MAHMUD'un Tuğrası
 SULTAN ÜÇÜNCÜ OSMAN'ın Tuğrası
 
 
 SULTAN ÜÇÜNCÜ MUSTAFA'nın Tuğrası
SULTAN BİRİNCİ ABDÜLHAMİD'in Tuğrası 
 
 
 SULTAN ÜÇÜNCÜ SELİM'in Tuğrası
 SULTAN DÖRDÜNCÜ MUSTAFA'nın Tuğrası
 
 SULTAN İKİNCİ MAHMUD'un Tuğrası
 SULTAN BİRİNCİ ABDÜLMECİD'in Tuğrası
 
 
 SULTAN ABDÜLAZİZ'in Tuğrası
 SULTAN BEŞİNCİ MURAD'ın Tuğrası
 
 
 SULTAN İKİNCİ ABDÜLHAMİD'in Tuğrası
 SULTAN MEHMED REŞAD'ın Tuğrası
 
 
 SULTAN MEHMED VAHİDÜDDİN'in Tuğrası
 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fetih İle İlgili İddialara Cevaplar

Fâtih Sultân Mehmed’in İstanbul’u kılıç gücüyle aldığı, başta Ayasofya’yı camiye çevirme olmak üzere, Hıristiyanlara ait mabedleri yok ettiği, şehirde katliam yaptığı ve en önemlisi de İstanbul’u yakıp yıktığı söylenmektedir. Bunlar doğru mudur? Hemen şunu ifade edelim ki, bu tür iddiaları, bizzat fethe katılan Bizans tarihçileri bile söylemeye cesaret edememiştir. Zira Fâtih Sultân Mehmed, İstanbul’un fethini de ve diğer fetihlerini de, tamamen İslâm Hukukunun hükümleri çerçevesinde yapmıştır. İslâm Hukukuna göre, bil-fiil harp halinde bile, İslâm ordularına düşmanın şahıs ve mallarına karşı bazı fiillerin icrası, yasaklanmıştır. Ecdâdımızı zaferden zafere koşturan en önemli sebeplerden biri, bu esaslara harfiyyen uymalarıdır. Zaten zaferler, bu esaslara uymaları ile doğru orantılıdır.  Yasak fiilleri kısaca sayalım:  Zulüm ve işkence ile öldürmek; muhârip sınıfına girmeyen kadınları, küçükleri sahiplerine hizmet için gelmiş köleleri, sakat ve müzminleri, yaşlıları, hasta...

SULTAN III.AHMED HAN

SULTAN III.AHMED HAN III. Ahmed, IV. Mehmed’in 1674 yılında yine Emetüllah Gülnûş Sultân’dan dünyaya gelen ikinci oğludur. Ağabeyi ile âhenk içinde 9 yıla yakın veliahd olarak hayatını devam ettirmiştir. Ağabeyi kadar olmasa dahi, hattât, şâir ve müziğe meyli bulunan kültürlü bir padişahtır. Birinci Edirne Vak’ası’ından hemen sonra yani 1703’ün Ağustos ayında, Hânedân-ı Âl-i Osman aley- hine sözlerin dahi söylendiği bir havada, Şeyhülislâmın ısrarıyla tahta geçirilmiştir. III. Ahmed dönemini ana hatlarıyla şöylece özetlemek mümkündür: Birinci Saltanat Devresi (1703-1718): 1703-1711 tarihleri arasındaki ilk yıllarında, önce iç huzuru sağlamaya çalışmış ve Edirne Vak’asının failleri teker teker cezalandırılmıştır. Sokullu veya Köprülü gibi dirâyetli bir sad- razam arayışındaydı ve kendisini tahta getirenlerin etkilerinin farkındaydı. Çok sayıda sadrazam değişikliğinden sonra Silâhdâr Dâmâd Çorlulu Ali Paşa’da karar kıldı ve devlet işlerini önemli ölçüde 4 yıl kadar ona...

SULTAN III.MUSTAFA HAN

SULTAN III.MUSTAFA HAN III. Ahmed’in 1717 yılında Emine Mihrişah Sultân’dan dünyaya gelen oğlu dur. Laleli Camiinin bânisi olan III. Mustafa, Ekim 1756 yılında III. Osman’ın vefatı üzerine Osmanlı tahtına oturmuş ve 1769 tarihinden itibaren de Gâzi ünvanını kullanmıştır. Müneccimlik ve ilm-i nücûma aşırı bir ilgisi olduğu söylenmektedir. Şâir, hattât ve âlim bir padişah olan III. Mustafa, sadrazamı Koca Râgıb Paşa olması hasebiyle, saltanatının ilk on yılını huzur içinde devam ettirmiştir. Râgıb Paşa, akıllı bir vezirdir ve Padişahın harp ilanı arzu larını 6 yıl boyunca dirâyetle reddetmiştir. 1757’de son cülûs bahşişini veren ve daha sonra bu âdeti ortadan kaldıran III. Mustafa, devlet hayatın daki problemleri ıslaha meyilli, malî konularda hassâstır. Süveyş Kanalını açmayı düşünen devlet adamlarındandır. Kapıkulu Ocaklarını rahatsız etmeden bazı reformlar yapmaya çalışmış; piyadeye dokunmadan topçu ve bahriye subayları yetiştiren Mühendishâne-i Berrî-i Hümâyûn ve Müh...